Plan zagospodarowania to akt prawa miejscowego przyjmowany w formie uchwały rady gminy, określający przeznaczenie, warunki zagospodarowania i zabudowy terenu, a także rozmieszczenie inwestycji celu publicznego.
Władze lokalne są odpowiedzialne za tworzenie i prowadzenie polityki zagospodarowania przestrzennego i rozwoju, w tym: przygotowywanie uchwał w sprawie zagospodarowania przestrzennego.
W przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego, potrzebna jest indywidualna zgoda na zabudowę. Zgodnie z polskim prawem prace budowlane mogą być rozpoczęte po wydaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Prace budowlane muszą być zgodne z lokalnym planem na którym
nieruchomość położona.
Plany zagospodarowania terenu są dostępne dla każdego w lokalnym wydziale ds. gospodarowania nieruchomościami oraz przez internet.
Lokalne plany zagospodarowania przestrzennego mogą być zmieniane przez organ miejscowy w zakresie jaki dopuszczają przepisy zagospodarowania przestrzennego.
Właściciel nieruchomości może złożyć wniosek o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego ale gmina nie jest zobowiązana do dokonania zmiany.
Ponieważ wiele organów w Polsce nie ma obowiązującego podziału na strefy planów, deweloperzy mogą zwrócić się do odpowiedniego organu o decyzję o warunkach zabudowy („WZ”).